Spread the love

 नवरा-नवरी पर्वतरांगांनी वेढलेल्या चंदेरी किल्ल्याजवळील धनगर धबधबा! नावं थोडी वेगळी व कुतूहल जागवणारी आहेत ना! आपल्या भटकंती वर्षाऋतूतली सीरिज मधील आणखी एक ऑफबीट ठिकाण म्हणजे बदलापूरमधील हा धनगर धबधबा. 

धनगर धबधब्यावरील रॅपलिंग

पावसाळ्यात उंचावरून पडणाऱ्या पाण्याचे तुषार अंगावर घेत रॅपलिंगचा थरार अनुभवायचा असेल, तर ‘धनगर धबधबा’ एक मस्त पर्याय आहे. शिवाय मुंबई पासून १.३० ते २ तासांच्या अंतरावर असल्यामुळे ‘बेस्ट वन डे पिकनिक स्पॉट’ ही म्हणता येईल. जवळजवळ ७५ फूटांवरून धबधब्याचे पाणी खाली कोसळते. इथे धबधबा हे मुख्य आकर्षण असले तरी आजूबाजूचा परिसरही नयनरम्य आहे.

धनगर धबधब्यानजीकचा परिसर

विविध ट्रेकर्सचे ग्रुप इथे फ्लाईंग फॉक्स,रॅपलिंग सारख्या साहसी खेळांचा अनुभव घेण्यासाठी येतात.बेस व्हिलेज पासून धबधब्यापर्यंत जाण्यासाठी अर्धा ते पाऊण तास लागतो. खाली गावात चहा – नाश्त्याची सोय करता येते, पण तरीही स्वतःसोबत ‘रेडी टू इट’खाण्याचे पदार्थ व कमीत कमी दोन लिटर पाणी घेणे आवश्यक आहे. त्याचसोबत ग्लुकॉन-डी, इलेक्टोरल चे एक पॅकेट ही घ्या. सकाळी लवकर प्रवासाला सुरुवात केली तर अगदी ९.३० – १०.०० दरम्यान धबधब्यावर पोहोचता येते व रात्री ९.०० पर्यंत मुंबई गाठता येते. त्यामुळे यंदाच्या पावसाळ्यात काही हटके करायचा विचार असेल तर नक्की धनगर धबधब्याला भेट द्या .

जायचे कसे ?

१.बदलापूर रेल्वे स्थानकापासून धनगर धबधबा ८ किमी अंतरावर आहे.मुंबई ते बदलापूर रेल्वेने जाऊन पुढे स्थानिक बसेस किंवा रिक्षा ने गावापर्यंत जाता येते.तिथे चेंजिंग रूम व नाश्त्याची सोय आहे.पुढे पायी जाऊन धबधबा गाठावा लागतो.
२.सकाळी छत्रपती शिवाजी महाराज टर्मिनसहून ६.१० ची कर्जत फास्ट ट्रेन आहे. ती ७.३० पर्यंत बदलापूर स्थानकात पोहोचते .
३.खाजगी वाहनाने थेट धनगर धबधब्याच्या गावापर्यंत जाता येते.

धनगर धबधब्यावर साहसी खेळांचा थरार

Photos: Google.com

Author

नमस्कार मंडळी, मी पूजा.... पूजा नरेश जाधव. आपल्या ट्रॅव्हल विथ ड्रीम्स या ब्लॉगसाठी आकाशसोबत लिखाणाची धुरा सांभाळतेय. गेल्याच वर्षी तोलानी वाणिज्य महाविद्यालयातून B. Com चं शिक्षण पूर्ण केलं. सध्या स्पर्धा परीक्षांची तयारी करतेय. त्यातून वेळ मिळाला की सरळ मोर्चा वळतो तो आपलं सगळ्यात आवडतं काम करायला ! हेच आपल्या ब्लॉगसाठी नवीन पोस्ट बनवण्याकडे.... यासोबत मला नवनवीन पदार्थ बनवायला आणि खायलाही खूप आवडतात. माझा दुसरा आवडता छंद म्हणजे झाडं लावणे आणि त्यांना न्याहाळत बसणे. अधूनमधून पुस्तकंही वाचते. त्यामध्ये परीकथा, साहसकथा आणि प्रवासवर्णनं वाचण्याकडे माझा जास्त कल असतो. या सगळ्यासोबत कॉलेजमध्ये असताना ज्यूडोचं प्रशिक्षणही घेतलं. नंतर पदवीच्या शेवटच्या वर्षाला असताना महाराष्ट्र टाइम्ससोबत "कॉलेज क्लब रिपोर्टर" म्हणूनही कामाचा अनुभव घेतला. या सगळ्या उद्योगांव्यतिरिक्त मला मनसोक्त भटकंती करायला आणि त्या त्या ठिकाणचे पारंपारिक पदार्थ चाखायलाही खूप आवडतं. तिथली संस्कृती अनुभवणं, लोकांच्या लहानसहान गोष्टींचं निरीक्षण करणं यात वेगळीच मजा येते. तशी स्वप्नं बरीच आहेत, पण त्यातलं एक म्हणजे आपला हा ब्लॉग यशस्वी करायचा. तुम्ही सगळे या प्रवासात आमच्यासोबत आहात, त्यामुळे काळजीचं काही कारणच नाही. ...... खूप बोलले ना. आता थोडं थांबते. तसे आपण भेटत राहूच नवीन पोस्टसोबत. तुम्हांला पोस्ट आवडली का हे जरूर कळवा हं. वाट बघतेय तुमच्या प्रतिक्रियेची.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *